Ten einde een juiste beeld te krijgen van werkingvan den Semerce is de onderstaande, lijst en grafiek (Plaat ) samengesteld uit de geschriften welke ter be-schikking staan. Daaruit blijkt niet, dat de vulkaan voort-durend gewekt heeft, wel echter dat hij herhaaldelijk uitbars-tingen heeft vertoond. Zeer zeker is de lijst onvolledig en de eruptieve werking telkens van langer duur geweest, dan hi…
Van Jarongan uit loopt eer breed paardonepad war do Me. To marasowoe. Volgen wij dat pad en stokon wo hos ravijn (wontolij van Kp. Tjomarasowoe) over, dan komen wij direct na ravijn op een boschpad uit, dat ook djalan ka Kawah" genoond wordt. Large dit pad kunnon wij de Kawah bereiken.
The Papandajang, situared in the Western part of the District Cheribon, in the province of Suka-pura, was formerly one of the largest volcanoes of the Island, but the greatest part of it was swallowed up in the earth, after a short but very severe combustion in the year 1772.
De in de instructie aangegeven msatregeler beoogen de bevolking te beschermen tegen het gevaar, dat door gloedwolken en moddersreoomen (lahars) wordt veroorzaskt, welke verschijnselen een vulkanische uitbarsting kunnen vergezellen.
Vrooger, toen wij den Slamat beschreven, hebben wij reeds met een woord van de bergketen gesproken, welke zich van dezen vulkaan tot aan Di-eng uitstrekt, gelijk made van den bergtop Roko Djampangan, die, bijna geheel op zich zelf staande en op nagenoeg gelijken afstand van den Slamat en Di-eng, zich boven de nok der keten verheft.
After the volcanic destruction in 1931 the W foot of the mountain was harassed by heavy banjirs, which beat in pieces the bridges and covered fields with sand. The banjir problem of the Merapi was studied in detail by K.G.R. Schmidt, a separate detailed report about this is in preparation by him.
A good 20 km2 terrain, with 13 kampungs completely and 20 kampungs has partly destroyed by the big eruptions of December 18 and 19, 1930, causing 1369 men and a good 2100 big cattle killed and more than 1100 house lost.
After the December eruption 1930, the laducourses of Merapi Volcano, Central Java previously showed no water circulation, expect at big rainfall, which caused shorthliving banjirs.
The ladumasses were deeper cut in the course of the mouths and it appears always clearer, that they were built of a heterogen, lightbrown colored sand mass, where in-between irregularly scattered, the stones occurred as individuals or as bouldertrails.
Almost all authors are the opinion, that the well - known wedusgembel, which caused death and destruction on the western slope of the Merapi, originated from the hot lava avalanches (glowing avalanches), which rolled down along the slides, whereas 'shout-out' wedusgmbel have not taken place.